Bir evlilik dedikodusu
Sevgili dostlar, Sibel Barış birkaç ay evvel Armatör ve Turizmci Erkan Selah ile gizlice evlenmişti. Es Ajans’ın sahibi Sibel Barış’ın Bebek’te ki ofisinde bu aralar çok yoğun ve hummalı bir çalışma var.
Çünkü bu Pazar akşamı Sibel-Erkan Selah çifti, Bodrum’da düğün yapıyor. Gecikmeli de olsa düğün teleşı yaşayan çift çok mutlu…
Sadece çok yakın dostlarını Bodrum’da Erkan Selah’ın yeni açtığı Onikon Otel’de ağırlayacak olan Selah çifti, bu nedenle tatlı bir telaş yaşıyor.
Tabi ki Erkan Selah’da bu aralar İstanbul- Bodrum arasında hava köprüsü kurmuş, Sibel (Barış) Selah’ın gelinliğini ise Canan Yaka …

“Oysa sevgili, bir tek sevgili,
Nasıl değiştirir dünyanın gerçeğini…”
Bu kelimeyi herhalde Murathan Mungandan daha iyi anlatan olamazdı diye düşünüyorum. Bir tek, sevgili değiştirir dünyanızı gerçekten de. Sevildiğiniz ve
sevdiğiniz zaman bütün acılar daha az yakar canınızı, daha az incinirsiniz.
Bilirsiniz ki bunları atlatacağınız gerçek bir sevgilinin omuzu, nefesi vardır arkanızda. Öyle büyük bir güçtür ki o. Siz paylaşmasanız da sevgili bilir içinizidışınızı. Bazen tek kelime bile etmezsiniz, sözleri çoktan aşmışsınızdır siz ikiniz. Hani aynı anda aynı cümleye başlamak gibi…Çok az insan sahiptir böyle bir sihre. Bir bakışından anlarsınız, çevrenizdekiler başka şeylerden bahsetse
bile, yalnızca …

İkisi de Ben Mecnûn’um diyordu.
 
Devrin padişahının kulağına ulaştı iki Mecnûn’un varlığı… Olmamalı idi böyle bir şey!!
Öyle ya şu koca âlemde tek bir Leylâ var; nasıl olur iki Mecnûn!?…
 
Birisi aşkında kesinlikle sahtekardı padişaha göre…
 
Ferman çıkardı padişah “-Tiz gele her iki Mecnûn olma iddiasındakiler!”
Ferman padişahın, derhal huzura getirildi iki Mecnûn’da…
 
Padişah sordu:
-Bir Leylâ var ne olaki iki Mecnûn? Birinizden biriniz yalancı, sahtekar! İşimi uzatmayın, hanginiz söyleyin bana hakiki Mecnûn!?..
 
İkisi birden dediler:
 
-Padişahım Mecnûn benim!
 
Padişah imtihan ederim, yazık olur size, doğruyu söyleyin! dedi. İkisi birden yine imtihanına razıyız ey ulu hükümdar” dediler.Padişan emr buyurdu Hemen …

Sana bakamıyorum,
Seni izlemeye kıyamaz gözlerim,
Konuşamam tutulur sende dilim,
Sanki bir anda boğulur gibi bedenim,
Sımsıcak olur yüreğim kalbim ellerim.
Yanlış anlama olmuyorsa giderim…
 
Sana bakamıyorum,
O kadar güzel ki dokunulmaz tenin,
Hayal ederim gerçek olamaz derim,
Sen sevgini versende ben kaybederim,
İşte bu korku böyle başlar sevgilim,
Yanlış anlama olmuyorsa giderim…
 
Sana bakamıyorum, Bu güzel görüntü kaybolur ürkerim,
Ben yokluğunda inan ki erir biterim,
Şu çarpık dünyada takılıpta düşerim,
Olanlara susar sesimi de keserim,
Yanlış anlama olmuyorsa giderim..

Benim unutacak kimsem olmadı, senin kadar..
Kimse öyle unutulamayacak gibi bakmadı gözlerimin içine,dokunmadı ellerime, güneşten bir parça umut bahseeder gibi kimse öyle sımsıcak gülümsemedi, yüzüme karşı…
Her yürüdüğümde kaldırımlarda, el ele tutuşan bir çift gördüğümde ceblerime ilişen parmak uclarımın soğukluğunda buldum yokluğunu,
gökyüzünden süzülen bir kar tanesi gibi düştün hafifçe kirpiklerime,
gözyaşlarımla erittim.
Öyle sürekli aklımda tutamazdım isminin altı harfini, o kadar zordu ki her defasında seni unutmak,adını aşk koyarken, duyduğum hislerin verdiği mutluluğu unutmak..Her defasında unutmak için seni, bir başka yaşadım..
En çok seni unuttum ben,
Çünkü en çok seni hatırladım, SEVDIGIM.

Gördüğüm en güzel rüya senin olduğun,
Duyduğum en derin sevgi senin eserin,
Gördüğüm en güzel dünya senin gözlerin,
Ve kurduğum en güzel hayal sensin.
*Gül bahçesinde geçse de ömrüm ,
Senin üstüne gül koklamam gülüm!
Seni koklamak olsa da ölüm ,
İnan uğrunda ölmeye değersin gülüm
*Ne zaman tutsam ellerini,
Gözlerimin önünden mevsimler geçer.
Ne zaman gözlerin gözlerime değse
Samanyolundan bir yıldız düşer…
*Dünya unutursa dönmeyi,
Rüzgar unutursa esmeyi,
Aşıklar unutursa sevmeyi,
Belki o zaman unuturum seni
*Bir an buruk bir acı saplanırsa yüreğine,
gözlerin zamansız takılırsa,
kulakların zamansız deli gibi çınlarsa
bil ki bir yerlerde özlemişsindir
Sevgilerin en güzeli seni sevmek,
Özlemlerin en güzeli seni özlemek,
Ve hayatın tadı sabah …

Hasretim vatanın toprak taşına
Hasretim gülüne öten kuşuna
Her şey hayel olup geçer karşıma
-Gelecem yâr gurbet yolum bağlıyor
-Ben gurbette yâr sılada ağlıyor
Gönül ister hasret yarini görmek
Gurbet ayrılık’tır ateşten gömlek
Belki vardır seni görmeden ölmek
-Gelecem yâr gurbet yolum bağlıyor
-Ben gurbette yâr sılada ağlıyor
Esti yeller gurbet ele savurdu
Bize mekan oldu ellerin yurdu
Ahbu gurbet bizi yaktı kavurdu
-Gelecem yâr gurbet yolum bağlıyor
-Ben gurbette yâr sılada ağlıyor
Şu yüreğim seller gibi çağlıyor
Bu hasretlik ciğerimi dağlıyor
Şeyrani’de vatan deyip ağlıyor
-Gelecem yâr gurbet yolum bağlıyor
-Ben gurbette yâr sılada ağlıyor…
Gelen Aramalar: gurbet sohbet

seviyorum seni senden habersiz
hayalimde tutuyorum ellerini
hayalimde geliyorum göz göze
hep bende seni diyeceğin günü bekliyorum
ve o gün gelecek biliyorum
hep uzaktan seyrediyorum seni
en çokta gözlerini
her yere bakıpta
beni göremeyen gözlerini…
oysa sevgimi anlatmak isterdim sana
ne kadar büyük olduğunu
ne kadar özel olduğunu
hani havayı içine çekersin
nefes alırsın yaşamak için
hani kana kana içersin ya suyu
işte öyle birşey…
yaşamak vardı seninle bu hayatı
aynı duyguları hissetmek vardı
akşamdan kalma sohbetleri uzatıp
sabahlamak vardı günlerce
ama yoksun ki…
bekleyeceğim seni
ömrüm yettiği kadar
son nefesimi verene kadar
hatta daha ötesinde bile bekleyeceğim
elbet birgün geleceksin
adını koyamadığım sevdam
Gelen Aramalar: adini koyamadıgım sevdam

seni tanımasaydım
tüm türkiye tanıyacaktı beni
sana aşık olmasam
kim tutacaktıki beni
en güzelini çekecektim filmlerin
aşkı anlatacaktım herkese
oysa şu halime bak
en sancılısını yaşıyorum aşkın,
zamanın yorgun düşüp durduğu yerde.
şimdi deli diyorlar bana
arkamı dönünce, sırtıma
fırlatılan gülüşlerden anlıyorum
sonuncu olduğumu hayat denen yarışta
ben son kulvardada geçerdim hepsini
ama…
aşk anlatılmazmış meğer filmlerde.
aşkı bir kızın elinden tutmak
bir kuytu köşede öpmek
en güzel çiçekleri derip
onun yumuşaçık ellerine vermek
mektuplar yazıp kokulu kalemle
zarfın üstüne kalpler çizmek
saatlerce gözünün içine bakmak
sanırdım eskiden…
şimdiyse yaşıyorum ben aşkı
tüm damarlarımı yakıp geçiyor
aldığım her nefes oluyor
ritmine uyuyor kalbim her atışta
bakışlarımda bir derinlik var şimdi
herşeyde seni görüyorum
ellerim titriyor adını yazarken
dilimde dolanıyor şimdi
adının geçtiği …

Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım…
Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar,
Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi,
Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın;
Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi,
Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini,
Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi
Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala,
Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim,
Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler.
En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin?
Şimdi düşlediklerimin neresindesin…
Dedim ya.
Bu ikimizin hikayesi…
Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı,
Bizi buluşturan kaldırımları,
İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum.
Ben unutmadım diye
Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri
Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş …